با یاد مجاهد شهید محمودرضا بحرینیان

 

محل تولد: بهبهان

شغل: زیست شناس

سن: ۲۸

تحصیلات: -

محل شهادت: شوش

تاریخ شهادت: ۱۳۶۷

نیمه‌شب یکشنبه ۷فروردین۱۳۶۷، ارتش آزادیبخش ملی ایران، با شرکت ۱۵تیپ رزمی، از جمله تیپهای رزمی شیرزنان قهرمان مجاهد خلق، با یک تعرض عظیم و بی‌سابقه علیه قوای جنگ‌افروز و سرکوبگر رژیم خمینی، در جبهه‌یی به‌طول ۳۰کیلومتر در غرب شوش در استان خوزستان، به‌لشکر۷۷خمینی حمله کرد، و آنرا با ضربات کمرشکن و خردکننده‌یی در‌هم شکست.

نبردهای دلاورانه رزمندگان ارتش آزادیبخش با نیروهای دشمن، برای اولین بار در طول روز بعد ادامه یافت.

رژیم خمینی که فکر می‌کرد با بسیج نیروهای کمکی از محورهای مختلف می‌تواند، پاسخی به ارتش آزادیبخش بدهد، در تمام طول شب و صبح روز بعد یکانهای کمکی خود را به‌منطقه نبرد اعزام می‌کرد که کلیه آنها توسط شیرزنان و کوهمردان ارتش آزادی تار‌و‌مار شدند و باقیمانده آنها مجبور به عقب‌نشینی شدند.

در این نبرد حماسی که تمامی لحظاتش سرشار از رشادت، جنگاوری و فداکاری رزمندگان ارتش آزادیبخش ملی و صحنه درخشش گوهر ناب عنصر مجاهد خلق بود، ۳۲تن از رشیدترین فرزندان خلق سرفرازانه به‌شهادت رسیدند و خون پاکشان را فدیه صلح و آزادی و رهایی مردم ایران از ظلمات رژیم خمینی کردند. یکی از این شهدا مجاهد شهید محمود رضا بحرینیان بود.

مجاهد شهید ابراهیم قنبری

ابراهیم قنبری سال ۱۳۳۹ در شادگان چشم به جهان گشود. بعد از گذراندن تحصیلات خود در شرکت ملی نفت ایران مشغول به کار شد. پس از قیام ۵۷ با مجاهدین آشنا شد و به کار تبلیغی از‌ جمله پخش نشریه‌های سازمان مجاهدین پرداخت. خرداد ماه ۱۳۶۰ دستگیر شد و شش ماه در زندان چوکا و هشتپر بود. بعد از آزادی از زندان برای وصل به سازمان به تهران رفت. اما در تیرماه ۶۱ در تهران مجدداً دستگیر شد و به‌مدت دو سال در زندانهای تبریز، خلخال و اردبیل بود. این‌بار پس از آزادی موفق شد که ارتباط خود را با سازمان برقرار کند و خرداد۶۴ راهی پایگاههای مجاهدین در نوار مرزی شد.پس از تشکیل ارتش آزادیبخش مراحل مختلف آموزشی را پشت‌سر گذاشت و در چند رشته عملیات شرکت کرد. آخرین برگ از دفتر زندگی مبارزاتی ابراهیم در عملیات فروغ جاویدان بود. به گفتهٌ همرزمانش در نبردهای متعدد شرکت کرده و در یکی از نبردها به‌شدت مجروح شد. اما هم‌چنان به مقاومت و نبرد خود ادامه می‌داد. سرانجام در اثر شدت جراحات به‌شهادت رسید.

با ما در کانال تلگرام پیشتازان راه آزادی ایران همراه باشید
https://t.me/shahidanAzadai96

مجاهد شهید پریدخت ناظم

پریدخت ناظم سال ۱۳۳۴ در شوشتر متولد شد. در سال۵۶ برای ادامهٌ تحصیل به آلمان رفت. در دوران انقلاب ضدسلطنتی از طریق دفاعیات شهیدان مجاهد خلق به‌ویژه شهید بنیانگذار سعید محسن با مجاهدین آشنا شد و با انجمن دانشجویان مسلمان در آلمان (هواداران مجاهدین) به فعالیت پرداخت. در سال۶۱ از اعضای شورای مرکزی انجمن آلمان بود. همواره خواستار مبارزه در خط مقدم علیه رژیم ضدبشری خمینی بود و برای اعزام به منطقه پافشاری می‌کرد. در سال۶۶ به منطقه رفت. مدتی در قسمت «تولید سیمای مقاومت» مسئولیت به‌عهده گرفت. انگیزه‌های قوی انقلابی، صلابت و مایه‌گذاری از ویژگیهای برجسته‌اش بود.

در یکی از دست‌نوشته‌هایش می‌نویسد: «برای مجاهد بودن باید که فدا کرد. برای دست‌یافتن به گوهر یگانگی بایستی از کورهٌ گدازان ابتلائات و شبهای قدر گذر کرد. خدایا کمکم کن تا یکی از سربازان شایستهٌ مسعود و مریم باشم. کمکم کن و قدمهایم را ثابت و استوار نگه‌دار…».
او در آستانهٌ عملیات فروغ جاویدان وارد یکانهای رزمی شد. فرماندهی یک دستهٌ رزمی را به‌عهده گرفت. از حماسه‌آفرینان نبردهای اطراف شهر اسلام‌آباد بود. او در نبردهای سنگین برای فتح پادگان موسوم به سلمان فارسی، پس از شهادت یکی از همرزمانش، همزمان فرماندهی دو دستهٌ رزمی را برعهده گرفت و در تپه‌های اسلام‌آباد در دفع تهاجم مزدوران و پاکسازی آنها تا آخرین نفس جنگید و سرانجام خون پاکش را فدیهٌ رهایی خلق در زنجیرش کرد و به کهکشان جاودانه‌فروغها پیوست. 

با ما در کانال تلگرام پیشتازان راه آزادی ایران همراه باشید
https://t.me/shahidanAzadai96

مجاهد شهید شهین رحمانیان

شهین رحمانیان سال۱۳۳۹ در آبادان چشم به جهان گشود. او بعد از گذراندن تحصیلات متوسطه وارد دانشگاه شده و در رشته پزشکی به تحصیل ادامه داد. اما رژیم جنایتکار خمینی او را که جوان ۲۲ساله بیش نبود در تیرماه ۱۳۶۱ در اهواز اعدام کرد.

با ما در کانال تلگرام پیشتازان راه آزادی ایران همراه باشید
https://t.me/shahidanAzadai96

مجاهد شهید نصیر کلاه کج

نصیر کلاه‌کج سال۱۳۴۱ در شهرستان هفتگل خوزستان متولد شد. او در سال۵۸ هوادار مجاهدین شد و از سال۵۹ در شهر هفتگل فعالیت حرفه‌یی خود را با سازمان آغاز کرد. در آبان۶۰ با تشکیل یک هستهٌ مقاومت به فعالیت خود ادامه داد. در اسفند۶۵ راهی منطقه مرزی شد تا در صفوف مقدم نبرد علیه دشمن شرکت کند. پس از تشکیل ارتش آزادیبخش ملی در هفت رشته عملیات در مناطق مهران، دهلران و ایلام شرکت کرد. سرانجام با آغاز عملیات فروغ جاویدان، مجاهد دلیر نصیر کلاه‌کج، همراه با دیگر یاران پاکبازش به میدان شتافت و در صحنه‌های مختلف آن نبرد حماسی دلاورانه جنگید. او پس از یک دهه رزم و مجاهدت بی‌امان به کهکشان شهیدان راه آزادی پیوست. 

«…‌حماسه‌ها هنگامی پدید می‌آیند که پیام‌آوران و پیشگامان دنیای نو و عقاید نوین به‌مثابه پیشتاز و فشردهٌ نیروی خلق، چون پیکانی پولادین در نخستین صفوف، پروازکنان سینهٌ سیاهی و تاریکی ظلمت را می‌درند و‌ با دنیای کهنه و پوسیده و ارتجاعی مادون و عقاید استثمارکننده و مردارشده به نبرد برمی‌خیزند. در این نبرد عرصه‌یی شورانگیز از عشق و ایمان و عاطفه نسبت به خلق و میهن و رهبری مسعود و مریم را برمی‌انگیزند و با خشم و نفرت از دشمنان خدا و خلق جان می‌بازند آنها راه صلح و آزادی را می‌گشایند و این‌چنین است که عنصر مجاهد خلق با حماسه‌های باشکوه و انقلابی دوران‌ساز خود وصیت خود را در تاریخ انقلاب ثبت می‌نماید…». وصیت‌نامه ‌ـ‌ ۱۹اردیبهشت۶۶ 

با ما در کانال تلگرام پیشتازان راه آزادی ایران همراه باشید.
https://t.me/shahidanAzadai96

مجاهد شهید سیدجمال الدین سعادت شیرازی

سید جمال‌الدین سعادت‌شیرازی سال ۱۳۳۸ در بهبهان چشم به جهان گشود. او تحصیلات خود را تا دیپلم ادامه داد. حکومت خمینی او را در آبان‌ماه۱۳۶۰ در شیراز اعدام کرد.
متاسفانه از اين شهيد قهرمان عکس، خاطره و زندگینامه نداريم بنابراين از هموطنانى كه اين قهرمان خلق را می‌شناسند درخواست داريم اطلاعات خود را به آدرس aida.nikjo@gmail.com براى ما ارسال كنند.

با ما در کانال تلگرام پیشتازان راه آزادی ایران همراه باشید
https://t.me/shahidanAzadai96

 

مجاهد شهید محمدرضا باباخانی

محمدرضا باباخانی در سال ۱۳۳۹ در خانواده‌ای فقیر در بهبهان به‌دنیا آمد. پدر او کارگر شهرداری بود. او از همان کودکی دارای هوش سرشاری بود و در تمام مراحل تحصیلی از شاگردان ممتاز بود.
محمدرضا به‌دلیل وضع اقتصادی خانواده، ایام تعطیل را به کارگری می‌پرداخت و در تابستان ضمن کمک نمودن به کسانی که در دروس خود ضعیف بودند به چوپانی می‌پرداخت و مقداری از پول اندکی را که به‌دست می‌آورد پس‌انداز می‌نمود تا از طریق آن بتواند هنگام تحصیل استفاده نماید.
او بعد از شرکت در کنکور سراسری سال ۵۷ در رشته دامپزشکی دانشگاه شیراز قبول و به شیراز رفت. در دوران قیام بهمن‌ماه و قبل از آن وی از جمله فعالینی بود که در برنامه‌های ضد رژیم شرکت می‌کرد. در دانشگاه نیز دست از مبارزه نکشید و روز ۴ آبان ۵۷ از کسانی بود که در جریان پاکسازی تصاویر شاه خا‌ٰئن فعالانه شرکت می‌کرد. در همین ایام بود که با سازمان مجاهدین خلق ایران آشنا شد.
محمدرضا باباخانی از اعضای فعال انجمن دانشجویان مسلمان دانشگاه شیراز شد. بعدها با گسترش مبارزه علیه ارتجاع و انحصارطلبی خمینی، درس را رها و تمام وقت در اختیار مبارزه قرار گرفت و از اوا‌ئل سال ۵۹ به بهبهان برگشت و یکی از مسئولان شهر شد. تلاش و صداقت و ایمان والای او باعث رشد تشکیلاتی او گردید او نقش عمده‌ای در شکل دادن میلیشیا در بهبهان داشت.
این مجاهد خلق پرشور یک لحظه به فکر استراحت نبود و خودش می‌گفت همه چیز را مبارزه حل می‌کند. حل شدگی او به حدی بود که هر مسئولیتی در هر جا که به او واگذار می‌شد با تلاش و پیگیری و با بازده زیاد آنرا به ثمر می‌رساند. اوقات استراحت را با قرآن و نهج‌البلاغه می‌گذراند و شبها در کنار قرآن و نهج‌البلاغه‌ای که روی آن کار می‌کرد به‌خواب می‌رفت.
بعد از سر فصل تاریخی سی خرداد سال ۶۰ پیام جدید این سرفصل را به چندین شهر فارس برد و فرماندهی آن مناطق را به عهده گرفت تا این‌که در اوایل مهر ماه ۶۰ در آباده توسط مزدوران سپاه شناسایی و دستگیر شد و روزهای زیادی تحت شکنجه قرار گرفت. مزدوران برای شکنجه بیشتر و خرد کردن روحیه‌اش او را به قم منتقل کردند.چندین بار او را در بیابانی با چشم و دست بسته به اجبار راه بردند و گهگاه چنین وانمود می‌کردند که قصد کشتن او را در بیابان دارند.
در اواخر مهرماه ۱۳۶۰ بعد از روزها شکنجه محمدرضا را که یک دستش زیر شکنجه شکسته شده بود تیرباران نمودند و بی‌شرمانه به خانواده‌اش اطلاع دادند که برای ملاقات بیائید. خانواده محمدرضا پس از رسیدن به درب زندان با جسد شکنجه شده و پاره پاره‌اش مواجه می‌شوند.
مزدوران سپاه شهر حتی اجازه ندادند پیکر پاک محمدرضا در قبرستان عمومی شهر به خاک سپرده شود و خانواده‌اش مجبور شدند او را در یک آبادی به نام « امیرحاضر» در۲۰ کیلومتری بهبهان دفن کنند.

کشتنش!
چون پایش هرگز در منجلاب سازش فرو نرفت
و گلویش هرگز گذرگاه سخن پشیمانی نشد
کشتنش!
چون کمرش هرگز به تعظیم خم نشد
و عزمش شیشه‌ای شکستنی نبود
کشتنش!
چون دهانش هرگز به دروغ گشوده نشد
و به هم‌دردانش هرگز پشت نکرد